Hoe zit het eigenlijk met het toedienen van medicatie door BHV’ers? Is dit binnen hun bevoegdheid en verantwoordelijkheid? Dit is een belangrijke vraag die veel werkgevers en werknemers zich stellen, en in deze blog gaan we hier dieper op in. We bespreken de wettelijke kaders, de mogelijke situaties waarin BHV’ers medicatie mogen toedienen, en welke voorwaarden er gelden voor het veilig en verantwoord toedienen van medicijnen door BHV’ers.
Mag een BHV-er medicatie toedienen?
Een veelgestelde vraag tijdens BHV-cursussen is of je als hulpverlener een paracetamol of andere medicatie mag geven aan een slachtoffer. Het antwoord is doorgaans ‘nee‘.
Er zijn diverse redenen waarom het toedienen van medicijnen buiten de competentie van bedrijfshulpverleners (BHV’ers) valt. Allereerst kan het gevaarlijk zijn om medicijnen te verstrekken zonder voldoende medische achtergrondkennis. Onjuist gebruik kan leiden tot ernstige bijwerkingen of zelfs levensbedreigende situaties. Daarnaast speelt het juridische aspect een grote rol: het toedienen van medicijnen wordt gezien als een ‘medische handeling’. Omdat BHV’ers doorgaans niet medisch geschoold zijn, zijn zij volgens de wet niet bevoegd om deze handelingen uit te voeren.
De risico’s op een rij
Het lijkt soms onschuldig om iemand met hoofdpijn een pilletje aan te bieden, maar in een noodsituatie liggen de zaken anders. Om duidelijk te maken waarom de richtlijnen zo strikt zijn, hebben we de belangrijkste risico’s en redenen hieronder opgesomd:
BHV assisteert bij eigen medicatie
Er is een belangrijk verschil tussen medicatie toedienen en assisteren bij gebruik. In situaties waarin een slachtoffer zijn eigen medicijnen bij zich heeft, maar fysiek niet in staat is deze zelf te pakken, mag een BHV’er wel helpen.
Denk bijvoorbeeld aan een slachtoffer met diabetes dat een bekende ‘hypo’ heeft, of iemand die een EpiPen bij zich draagt vanwege een allergie. Als het slachtoffer door de situatie de handeling niet zelf kan uitvoeren, mag een getrainde BHV’er assisteren door de medicatie aan te reiken of klaar te maken.
Focus op kerntaken
De prioriteit van de BHV’er ligt altijd bij het verlenen van eerste hulp (zoals reanimeren of bloedingen stelpen) en het alarmeren van de hulpdiensten. Het bezig zijn met medicijnen kan de aandacht afleiden van deze kritieke taken.
In extreme gevallen, zoals een zware allergische reactie of epileptische aanval, is de impuls om medicijnen te geven groot. Toch is het in deze gevallen essentieel om direct 112 te bellen en de situatie te monitoren tot de ambulance arriveert. De professionals nemen de medische zorg dan over.
Conclusie
Tot slot is het belangrijk om te onthouden dat de prioriteit van de BHV-er is om eerste hulp te verlenen en ervoor te zorgen dat de hulpdiensten worden gealarmeerd. Medicijnen toedienen kan de aandacht afleiden van andere, meer kritieke aspecten van de eerste hulpverlening.
In sommige gevallen kan het nodig zijn om medicijnen toe te dienen aan slachtoffers, bijvoorbeeld bij een anafylactische shock of bij een epileptische aanval. In dergelijke situaties is het belangrijk om onmiddellijk medische hulp in te schakelen en te wachten op de professionele hulpverleners.
Kortom, volgens de Nederlandse Richtlijnen Eerste Hulp 2021 behoort het toedienen van medicijnen niet tot de taken van de eerstehulpverlener, inclusief BHV-ers. Het is belangrijk om te erkennen dat het toedienen van medicijnen een complexe handeling is die specifieke kennis, training en bevoegdheid vereist. Bij twijfel over de juiste handelwijze in geval van medische noodgevallen is het altijd verstandig om contact op te nemen met de professionele hulpverleners.
